Ruitenwissers

In het verleden heb ik al eens een heel epistel geschreven over de aansturing van de ruitenwissermotor. Da's best een ingenieus ding dat op de juiste manier aangesloten moet worden op een wisselrelais, tenminste als je 'm met een relais aan wilt sturen. Vandaag stond het testen van de ruitenwissers op de planning (evenals de ruitensproeier, maar die is niet zo ingewikkeld). Op het dashboard zit één schakelaar voor de bediening van de ruitenwissermotor. Als de schakelaar omlaag staat gaat de motor continu draaien. Staat de schakelaar omhoog dan wordt er periodiek een puls van een halve seconde naar de motor gestuurd. De motor voert dan steeds één enkele slag uit. Een intervalschakeling dus. In de software wordt bepaald wat de periodetijd tussen twee pulsen is. En die periodetijd kan ingesteld worden vanaf het dashboard. Als de genoemde schakelaar in de middenpositie staat, dan stopt de motor (nadat die eerst zijn cyclus heeft afgerond). De besturing is getest zonder ruitenwissers, want die moet ik nog aanpassen. Na het wegwerken van een programmeerfoutje werkte de aansturing prima.

Nu nog de ruitenwissers zelf. Die bestaan uit twee delen. Het armpje en het wisserblad.

De onderdelen van de ruitenwisser.

De arm van de ruitenwisser is in lengte aan te passen door het 'bovenste' staafje uit te schuiven. Hiermee kan de wisser zo afgesteld worden dat hij net niet de bovenkant van het raamwerk van de voorruit raakt. Omdat het een relatief lage ruit is (ook al wordt het de hoge ruit genoemd), moet dat staafje vrij ver ingeschoven worden. Vervolgens wordt het einde van het staafje in het scharnierpunt van de wisser gestoken. Het nokje in het staafje past prima in het gaatje van de wisser en wordt zo gefixeerd.

Verder is er niets in te stellen aan de wisser. Da's echter niet passend bij de Burton-ruit. Kijk maar:

Dit zou zonder modificatie de rustpositie zijn...

In de rustpositie kan de ruitenwisser - zonder modificatie - niet verder bewegen dan wat je ziet op bovenstaande foto. Afgezien daarvan is de slag van de ruitenwisser zo groot dat deze de middenstijl gaat raken. Onacceptabel! Dat hadden ze bij Burton natuurlijk ook gezien en dus staat in de handleiding dat je de armpjes moet buigen. Dat lijkt een spannend klusje maar viel uiteindelijk best mee.

Het moet nog een stukje verder...

Even strak in de bankschroef en met hulp van een waterpomptang - en met beleid - is het armpje in zijn nieuwe vorm gemanoeuvreerd. Eventjes tussendoor passen op de voorruit om de hoek te controleren.

Stukken beter ;-)

Bij mij hebben de armpjes uiteindelijk deze vorm gekregen:

Nadat de armpjes in de wissers geschoven zijn heb ik nog even de volgende lipjes wat verder dicht geknepen:

Uiteindelijk worden de ruitenwissers 'definitief' bevestigd op de asjes die al door de body heen steken. Hiervoor wordt een klemblokje gebruikt onderin de arm. Beetje rare constructie, want dat blokje ligt er gewoon los in... Het wordt allemaal gefixeerd door het boutje aan te draaien...

Het eindresultaat is goed. In de rustpositie liggen de ruitenwissers redelijk horizontaal en in de uiterste positie wordt nergens de rand van de ruit geraakt. Succes!

En nu maar hopen dat ze alleen hoeven te werken bij de APK. Ik ben niet zo'n regenrijder ;-).