Achteras - Brandstoftank

Nu de achteras gemonteerd is kan de brandstoftank geplaatst worden. Het schoonmaken van de kunststof tank was nog best een klus. Hij zat volgesmeerd met een dikke laag bitak. Om dat eraf te krijgen zonder de kunststof te beschadigen... Ook de bevestigingsmaterialen zagen er behoorlijk afgeleefd uit.

Vóór de schoonmaak.

De tank na wat uurtjes schrobben.

Bij de montage worden verschillende kunststof schijfjes en afstandhouders gebruikt. Bij alle vier bevestigingspunten wordt de tank tussen twee kunststof plaatjes geklemd. Aan de voorkant zitten de ronde dikke afstandhouders tussen tank en achteras.

De ronde afstandhouder tussen tank en achteras is duidelijk zichtbaar.

Beeld van onderen op de bevestiging van de tank aan de achteras.

Aan de achterkant wordt de tank direct aan het chassis bevestigd. Aan de bovenkant heb ik een extra carroring geplaatst. Aan de linkerkant zit hier normaliter ook de massa-aansluiting van de brandstofmeter. Dat ga ik anders oplossen. Maar aan de elektrische installatie ben ik nog lang niet toe...

Extra carroring aan de bovenkant.

Zicht op de onderkant: bout, ring, metalen en kunststof plaatje.

De tank zit uiteindelijk met 24 (!!) onderdelen bevestigd. Hij hangt stabiel op zijn plek tussen achteras en chassis:

Brandstoftank hangt.

Achteras - Opbouw

In het laatste bericht over de achteras lag de asbuis nog te pruttelen in een sodabadje. Inmiddels zit hij alweer op het chassis gemonteerd. Even een korte terugblik op de montage.

Achteras, klaar voor een laagje RX5.

Vóór de montage de schroefdraad opschonen.

De binnenste keerring is op bovenstaande foto al gemonteerd. Net als bij de vooras met de dichte zijde naar de draagarm gekeerd. Anders dan bij de vooras wordt bij de achteras een afstandhouder tussen as en chassis gemonteerd. Deze zijn van aluminium en worden met de lange kant naar achteren gericht geplaatst. Het uitstekende deel dient als eindaanslag voor de draagarm.

Aluminium afstandblokje. Lange kant naar achteren.

De achteras wordt vastgezet met de lange asbouten en geborgd met een borgplaat. De montage spreekt voor zich. Ook hier weer met wat kopervet en hierdoor een iets lagere momentwaarde dan in de handleiding staat. Zie ook montage vooras.

Gemonteerd en geborgd.

Nu zijn de draagarmen aan de beurt. Ook hier weer dezelfde methode als bij de vooras. De lagerschalen worden eerst in de draagarmen geplaatst. Een specialist zal hier een pers voor gebruiken, maar de hobbyist kan met wat geduld en een zacht metalen drijver de lagerschalen op hun plek tikken.

Lagerschalen zitten in de draagarm.

Op de achteras kan het binnenste lager al geplaatst worden. Vooraf goed in het vet gezet.

Binnenste lager, lekker in het vet.

De draagarm kan nu op de achteras worden geschoven en wordt door het buitenste lager op zijn plek gehouden. Ook hier weer een opsluitmoer en een vetkeerring.

Alleen nog een splitpen voor de borging.

Nog een paar sfeerfoto's:

Zoek het centreernokje...

Zicht op de volledige achteras.

Vooras - Stuurstangen

Bij de laatste werkzaamheden aan de vooras zijn de stuurkogelarmen op de fusees bevestigd (vooras-stuurkogelarmen). Wat nog miste was de verbinding tussen het stuurmechaniek en de stuurkogelarmen - de stuurstangen. Deze worden aan één kant met een zelfborgende (nyloc) moer bevestigd op het conische stangetje van de stuurkogel. Om de verse verf van de stuurstang niet onnodig te beschadigen zet ik de stuurstangen in het midden eerst vast met een caroring en een normale moer. Pas als de stang ook aan de wielzijde vast zit, haal ik de tijdelijke moer en ring los, de stuurstang blijft dan al vast zitten op het conische stangetje, en monteer ik de zelfborgende moer met het juiste aanhaalmoment. Misschien allemaal wel een beetje overdreven voorzichtig, maar zo ben ik...

Stuurstangen tijdelijk vast.

Aan de wielzijde zit de stuurstang met stelmoffen aan het stuurkogelhuis. Hierin zitten nog wat onderdelen die goed in het vet moeten. Eerst de holle ruimte maar eens vullen met vet.

Stuurkogelhuis gevuld met vet.

Vervolgens het veertje met nog wat extra vet in dit holletje plaatsen.

Veertje geplaatst.

En dan nog de eerste cup tegen het veertje plaatsen.

Eerste cup geplaatst.

Nu moet het stuurkogelhuis op de stuurkogel (stuurkogelarm) geplaatst worden. Even letten op de volgorde, want hier moet nog een rubber hoes omheen. Plaats deze eerst op de stuurkogel. Dat klinkt contra-intuïtief, omdat het logischer lijkt om hem eerst om het stuurkogelhuis te plaatsen en dan het geheel op de stuurkogel te monteren. Als je dit doet zul je echter merken dat je de rubber hoes (bijna) niet meer om de stuurkogel heen krijgt. Dus eerst de hoes om de stuurkogel.

Rubber hoes om de stuurkogel.

Vervolgens kan het stuurkogelhuis in de hoes, en óver de stuurkogel heen geschoven worden. Let op de afgeplatte kanten van de stuurkogel, alleen in de juiste oriëntatie past het huis over de kogel. Met een beetje duwen moet de kogel in het huis floepen (de al geplaatste cup laat niet veel ruimte).

Montage van stuurkogelhuis.

Hij zit!

Nu kan de tweede cup geplaatst worden.

Tweede cup op zijn plek.

Het stuurkogelhuis wordt afgesloten met een kroonmoer. Deze moet eerst helemaal aangedraaid worden tot 'ie niet meer verder kan. Daarna 1/16-slag terugdraaien.

De kroonmoer.

Als laatste wordt de kroonmoer geborgd met een splitpen (niet te zien op de foto). Er zitten drie gaatjes in het huis - hopelijk eentje die past bij de uitsparingen van de kroonmoer.

Om de bevestiging van de stuurstang te voltooien wordt deze met een stelmof bevestigd aan het stuurhuis. De stelmof past maar op één manier, een kant heeft linkse draad (anders zou er niet zoveel te stellen zijn natuurlijk). Burton Car Company heeft mooie RVS stelmoffen, maar ik heb er wat moeite in gestopt om mijn originele stelmoffen toonbaar te krijgen. Die gaan dus hergebruikt worden. De tube Copaslip komt weer van pas om de draadeinden lekker in het kopervet te zetten.

Originele stelmof. Klemmen niet vergeten...

De klemmen worden later vastgezet.

De sporing is tijdelijk ingesteld. Als de auto afgebouwd is volgt een eindafstelling.

Nu de spoorstang aan de wielzijde vast zit, wordt de tijdelijke bevestiging in het midden vervangen door de definitieve borgmoeren. De nylocs worden met het juiste aanhaalmoment vastgezet. Ben effe kwijt wat dat aanhaalmoment is...

Spoorstangen definitief bevestigd met nylocs.

Achteras - Asbuis

De asbuis van de achteras zag er best goed uit en na wat licht poetswerk kon deze vrij snel het sodabadje in. Na enkele dagen pruttelen moet de as wel volkomen roestvrij zijn.

De achteras ligt lekker te pruttelen.

De achterasbuis is net zo groot als de voorasbuis. Dezelfde bak is te gebruiken.

In de tussentijd heb ik de lagers uit de remtrommels gehaald. Het moeilijkst hiervan is het losdraaien van de lageropsluitmoer. Om de trommel wat meer houvast te geven kun je een oude velg opofferen. Normaliter kun je niet bij de opsluitmoer als een velg op de remtrommel zit, maar door hier in het midden een gat in te slijpen lukt dit wel. Deze tool is erg handig bij het sleutelen aan een 2CV.

Oude velg met gat. Een handige tool!

Achteras - Schoonmaak

De draagarmen zitten dik onder het roest, maar na enkele uurtjes (pfff) met de haakse slijper ziet het er al een stuk beter uit.

De roestige start.

Na een tijdje poetsen.

Na de mechanische ontroesting is het weer tijd voor de chemische/elektrolytische ontroesting. Hiermee wordt alle overgebleven roest omgezet. Wat er uiteindelijk overblijft is een roestloos stuk staal met nog wel veel zwarte "poeder" in alle putjes. Die kun je er met een staalborstel uitpoetsen. Hierna ziet de draagarm er als volgt uit:

Dat zier er heel anders uit.

Deze putjes komen dadelijk vol te zitten met RX5.

De draagarm goed laten drogen en vervolgens in de RX5. Ik lees wel eens dat je de draagarm vóórdat er RX5 op komt even een nachtje buiten moet laten liggen om licht aan te laten roesten, maar op een of ander manier voelt dat niet goed na al dit schoonmaakwerk. Dus dat advies sla ik in de wind. De RX5 gaat op het blanke staal.

Draagarm in de RX5

Omdat de RX5 op het blanke ongeroeste staal aangebracht wordt, verkleurt het niet zoveel als wat je wel eens bij andere restauratieprojecten ziet. De verkleuring komt dan door de vermenging met vliegroest. Uiteindelijk zie je het verschil natuurlijk niet als er RX10 aangebracht wordt.

Achteras - Demontage

De achteras is aan de beurt. Deze is heel wat eenvoudiger dan de vooras omdat er geen stuurinrichting in/aan zit. Wél zitten er aan de achteras remmen. Dat dan weer wel... Het begint weer met demontage en schoonmaak.

Ziet er nog best goed uit. De kunststof doppen worden hergebruikt.

De draagarmen bevatten véél roest. Hopelijk niet rot...

Een paar foto's om de status van vóór de schoonmaak en om bij de montage later als geheugensteun te dienen.

De bevestigingsbout van de schokdemper moet nog los. Dat zal wel pittig worden.

Bevestiging van de remleiding.

 

Het verdeelblokje voor de remleiding.

Interne bevestiging van de remleidingspiraal.

Detail van de bevestiging van de asbuis. Het nokje duidelijk zichtbaar.

Detail van de binnenste keerring van het draagarmlager.

 

Ziet er nog netjes uit binnen in de trommel.

Detail van de concenters voor de onderste afstelling van de remschoenen.

 

Zicht op binnenkant achteras en hoe de remleiding naar buiten komt.

Vooras - Stuurkogelarmen

In het vorige bericht kun je lezen hoe de draagarmen gemonteerd zijn. De stuurkogelarmpjes - ook wel stuurleviertjes - zijn nu aan de beurt. Deze worden bevestigd met twee bouten van ongelijke lengte en een sterkteklasse 10.9.

Sterkteklasse 10.9.  Hier nog tijdens de schoonmaakbeurt.

Om beschadiging van lak te minimaliseren heb ik de leviertjes op hun plek "getrokken" met tijdelijk een ringetje onder de bout.

Daarna de boutjes losgehaald, ringetjes verwijderd en de definitieve borgplaat geplaatst. En nu wél aangedraaid met het juiste aanhaalmoment.

Leviertje bevestigd en geborgd.

En zo ziet de volledige fusee er dan uit. Nieuwe fuseepennen, nieuwe lagers, alles ontroest en lekker in de RX5/RX10.