De bank - bekleding

Voordat de bank bekleed wordt krijgt eerst het frame een oplapbeurt. Her en der zit wat roest en lijmresten. Met een schuurpapiertje en een Scotch Brite is dat wel op te lossen.

De hond vindt het wel gezellig.

Weer strak in de lak.

Ik ben wat gaan shoppen voor de vering van de bank. De Duitse Fransman levert een alternatief voor de jute matjes met ophangrubbers:

De lange haakjes zijn nodig.

De lange haakjes van de verwijderde ophangrubbers worden hergebruikt om de elastische banden op te hangen. De setjes bevatten banden van verschillende lengtes, afgestemd op de zitting of de rugleuning van het frame.

De eerste banden bevestigd.

Het zitgedeelte is klaar.

Alle banden bevestigd.

Ik heb gekozen voor schuimrubber met een dikte van 2 cm. Een halve cm dikker dan standaard. Iets meer luxe dan Citroën bedacht had.

Eerste stuk schuimrubber.

Met contactlijm wordt de schuimrubber op het frame geplakt. Net als bij het oorspronkelijke schuimrubber. Omdat het nieuwe schuim wat stugger is lijm ik op wat meer plekken het schuimrubber vast aan het frame.

Een paar klemmen tijdens het uitharden.

Het schuimrubber verschuift niet meer.

Over het schuimrubber komt de toplaag. Zwart geperforeerd vinyl met verticale banen. Hier zit ook nog een dun laagje schuimrubber onder gestikt.

De binnenkant.

Ik begin het bekleden met de lange stang aan de voorkant. Geen idee of dit de juiste start is, maar het klinkt logisch.

Eerste staaf.

Door de middelste buis.

De kop is eraf.

De volgende stap is het bevestigen van de zijkanten van het zitgedeelte. Een stang per kant:

Stang voor de "dichte" zijkant.

De stang wordt met het vinyl óm het frame heen geslagen. De uiteinden van de stang worden in twee gaten in het frame gestoken:

Vinyl om de onderste frame-stang.

Nu wordt de bovenkant van het rug-gedeelte bevestigd. Ook weer met een lange stang:

Stang nummer 4

Dat ziet er strak uit. Is straks helaas alleen in de kofferbak te zien.

Nu alleen nog de zijkant van het rug-gedeelte bevestigen. Da's ook meteen het meeste werk. Oorspronkelijk worden hier krammen voor gebruikt, maar - eigenwijs als ik ben - ga ik voor iets moderners: kabelbinders. Eén, ik heb niet zo'n speciale tang en twee, de bekleding zit vrij strak en dan is het wel gemakkelijk als je een kabelbinder langzaam aan kunt trekken.

In de tunnel van het vinyl wordt een dun stalen stangetje geschoven dat uit de oude bekleding is gehaald. Met een priem worden gaten geprikt in het vinyl. Mijn priem is vrij dun, dus ik gebruik een schroevendraaier om de gaten wat op te ruimen.

Gaatjes in het vinyl.

Ter hoogte van de haakjes van de elastische banden wordt steeds een gat gemaakt met hierdoor een kabelbinder.

Kabelbinders in plaats van krammen.

En de laatste zijkant zit vast.

Bij de overgang tussen rug- en zitgedeelte zitten nog twee flapjes vinyl om de hoek netjes af te werken. Ook die worden vastgezet met een paar kabelbinders:

Dit heeft weer meer tijd gekost dan vooraf gedacht. Maar ik ben blij met het resultaat:

Heel even passen in de Burton (niet zo'n beste foto):

Volgende klus: de beugels om de bank vast te zetten.

De bank - demontage

Zitten is een belangrijke bezigheid als je in een auto rijdt. De Burton is ontworpen met de achterbank van de Eend als zitmeubel. De ronding van de koets is afgestemd op de vorm van de bank. Er zijn echter ook andere opties te kiezen. Van die klassieke Cobra-bucket seats bijvoorbeeld. Erg fraai!

Met de keuze voor het zitmeubel moet rekening gehouden worden met een aantal dingen:

• Hoe hoog kom je te zitten. Liever niet te hoog, want dan steek je boven de voorruit uit en da's geen porum.
• Hoe ver kom je naar voren. Ver genoeg om de pedalen te bedienen...
• ...maar niet zo ver dat de schakelpook niet meer vrij kan bewegen.

Ik kies voor de achterbank van de Eend. De bekleding is niet meer zo fris (understatement) dus die wordt vernieuwd. Dan ook maar meteen alles vervangen. Ik ben niet zo'n ervaren stoffeerder, dus ik heb een berg foto's gemaakt bij de ontmanteling.

De "hoedenplank".

Van een afstandje ziet de bekleding er nog best aardig uit. Zeker als je bedenkt dat dit er al sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw op zit. Als je goed kijkt zie je dat het allemaal wel wat doorgezakt is. De stof scheurt nog net niet van ellende uit zichzelf van het frame.

Er heeft altijd een extra hoes omheen gezeten.

De elastieken zijn nog nooit vervangen en zijn hun elasticiteit wel grotendeels kwijt. De jute is echter nog best oké.

In het midden is ruimte vrijgehouden voor de gordels.

De bekleding is deels bevestigd met stalen stangen die door tunnels in de stof gestoken worden, en deels met een overmaat aan varkenskrammen (wie heeft die naam bedacht?). Zoals hier bij de achterste poten:

Met de Franse slag. Krammetje méér mevrouw?

Bevestiging met stangen.

De bank van onze Club heeft dichte zijkanten. Hier wordt zo'n stangbevestiging gebruikt (zie hierboven). Bij de rugleuning wordt een ander systeem toegepast. In de stof zit een dun stangetje geschoven. Krammen prikken door de stof en om het stangetje heen en worden bevestigd aan de haakjes van de elastieken.

Krammen en haakjes.

Bij het zitgedeelte wordt gebruik gemaakt van jute, bij de rugleuning worden een soort van lange veren gebruikt.

Onder de bekleding zit nog een laagje schuimrubber. Dit is her en der met een klodder contactlijm vast gemaakt zodat het niet verschuift. Zowel op de jute als op het frame.

Zo, dat ruimt al lekker op.

De schuimrubber is wel aan vervanging toe...

Het frame is kaal.

Het bevestigingsmechanisme is ook niet meer in tact. De veer is op meerdere plekken gebroken.

Kapot...

Ik was niet van plan om de bank kantelbaar of verstelbaar te maken, dus voor de bevestiging moet ik nog iets bedenken. Het worden niet de profielen die BCC in zijn assortiment heeft zitten.

In het volgende bericht wordt de bank bekleed.

De achterklepsteun

Bij het achterkleppakket van BCC hoort - naast een aantal reeds gemonteerde onderdelen - ook nog de achterklepsteun. Lijkt wel een beetje op het steuntje van de Eend. Net zo dun en net zo gemakkelijk (per ongeluk) te buigen 😉.

https://www.burton2cvparts.com/nl/achterkleppakket-burton

De steun wordt bevestigd aan de rechter rand van de opening van de kofferruimte. Twee gaatjes in het regengootje met daarin twee verzonken boutjes.

Twee verzonken gaatjes.

In het beugeltje van de steun moeten de gaatjes nog geboord worden. Scherp boortje aangeraden.

Bevestigingsmateriaal.

Nog een kloddertje Sikaflex voor een stabiele verbinding en de beugel kan bevestigd worden. Oh ja, de afstand tot de onderrand is zodanig dat het uiteinde van de steun net niet de achterkleprubber raakt.

Zonder Sikaflex geen Burton.

Zo blijven de gaten waterdicht.

Nog even netjes afsmeren...

...met altijd weer hetzelfde resultaat.

Blijft mooi spul dat Sikaflex. En we zijn er nog niet mee klaar. In de rand van de klep zelf komt nog een gat om de steun in te steken als de klep open moet blijven staan. In het pakket zit hiervoor een mooi afdekplaatje. En jawel, dat plaatje wordt vastgeplakt met... Sikaflex. Ik heb het plaatje eerst op zijn plek geplakt en daarna als soort van mal gebruikt om het gat te boren/frezen/vijlen (in die volgorde).

Boren...

...en frezen.

De rand van het polyester nog voorzien van een laagje zwarte lak.

De steun in werking.

Spatborduitzetters - Deel 2

De spatborduitzetters van de Burton hebben twee functies:

1. Ze zorgen ervoor dat het grote vlak achter het voorwiel niet gaat 'flapperen' onder het rijden.
2. Ze zorgen ervoor dat de wielen niet in aanraking komen met het spatbord.

In het vorige bericht stond al dat de voorste spatborden een vaste positie aan de body hebben. Ze kunnen zeker niet verder naar achteren dan de uitstulping in het neusstuk voor de kleppendeksels. De spatborden zijn zo gevormd dat ze tegen deze uitstulping aan gemonteerd worden. De body in zijn geheel (dus mét de voorste spatborden) kan niet verder naar achteren omdat anders de stuurkolom niet meer in het dashboard past. Dus de stand van het spatbord t.o.v. het voorwiel is zo goed als vast.

Los dit dan maar eens op:

Spatbord raakt het wiel.

Hiervoor pas je de spatborduitzetter dus toe. In het vorige bericht was het speciale beugeltje al te zien dat ik voor de bevestiging aan de spatbordrand heb gemaakt. Hieronder een paar extra foto's van de hele constructie:

Binnenaanzicht.

Onderaanzicht.

Het spatbord raakt nu nét het wiel niet meer. Hierbij moet aangetekend worden dat op de foto het wiel volledig is uitgeveerd en het stuur gedraaid is zodat de afstand tussen wiel en spatbord zo klein mogelijk is. In de normale, relatief lage stand van de Burton komt het spatbord niet meer in de buurt van het wiel.

Minimaal, maar wel voldoende afstand.

Uitlijning verbeteren en spatborduitzetters - Deel 1

In eerdere berichten is de schuine stand van de body op het chassis al eens besproken. Die schuine stand is - naar verluid - nodig om ruimte onder de motorkap te krijgen. Een compromis, voornamelijk ten behoeve van de dynamo. Die schuine stand staat overigens in de handleiding genoemd, althans in de versie uit 2016. Ik citeer: "Let op! De body zal altijd iets scheef staan ten opzichte van het chassis om aan de voorzijde ruimte te geven voor de dynamo. Uitmeten heeft dus geen zin!" In mijn Burton-body zitten gaten voorgeboord die - als je ze gebruikt om de body op het chassis te bevestigen - resulteren in die schuine stand. Logischerwijs ben ik uitgegaan van die stand. Achteraf gezien ben ik hier echter niet zo tevreden over. De dynamo heeft voldoende ruimte, maar ik raak linksvoor bij het spatbord in de problemen. Verder heeft die schuine stand op meerdere plekken consequenties die ik minder fraai vind. Dus ik heb besloten alles weer los te halen... Echt waar? Ja. Ik heb er lang over gedubd, maar alles overnieuw uitlijnen is de enige juiste weg.

Met de ervaring van nu denk ik dat er een betere volgorde is om de auto uitgelijnd te krijgen. Anders dus dan in de handleiding van BCC vermeld staat. Op het 2cvKitcarForum heb ik hier een topic voor aangemaakt. Ben wel benieuwd wat andere bouwers hiervan vinden. De voorgestelde volgorde is:

1. Volgens de handleiding zoveel mogelijk zaken al aan de body bevestigen, maar zeker nog niet de achterste spatborden! In de nieuwere versies van de handleiding worden de achterste spatborden ook pas later gemonteerd.
2. Body op het chassis plaatsen, nog niet volledig vastbouten. Wel 'netjes' op zijn plek fixeren met één of twee boutjes. 
3. Neus bevestigen aan de body.
4. Voorste spatborden bevestigen. Die hebben toch een vast plek tegen de bolle zijkanten van de neus (daar waar de kleppendeksel achter huist).
5. Wielen monteren.
6. Het geheel nauwkeurig uitlijnen op het chassis. Rekening houden met:

• de ruimte tussen de dynamo en de rand van de neus;
• de symmetrie van de spatborden voor en de ruimte voor de wielen, hierbij vooral rekening houden met de punt van het spatbord net achter het voorste wiel;
• de passing van de stuurflens op het dashboard (het geheel naar voor of achter verschuiven);
• de symmetrie van de body op het chassis achter.

1. De body volledig vastbouten aan het chassis.
2. Pas als laatste de achterspatborden passen en bevestigen.

Alle zaken die geen invloed hebben op de uitlijning zijn hier buiten beschouwing gelaten.

Op deze manier is het geheel - naar mijn mening - veel preciezer goed te krijgen. De achterste spatborden zou ik altijd als laatste monteren omdat die gemakkelijk naar voor en achter verschoven kunnen worden. Iets dat niet geldt voor de voorste spatborden die een vaste plek hebben.

De body mag ook niet te ver naar voren, want dat kom je in de knoop met de voorste spatborden (die raken nogal snel de wielen). Te ver naar achteren is ook niet goed, want dan past het stuur niet meer bij het dashboard én loop je het risico dat de remleiding en de brandstofleiding achter niet meer passen.

Het komt allemaal vrij precies.

Grote kans dat de voorste wielen sowieso de punt van het spatbord zullen raken. Zeker bij het sturen en tegelijkertijd uitveren. Dit valt op te lossen door de punt van het spatbord naar buiten te drukken met "spatborduitzetters". Is trouwens mooier ook, want ze hebben de neiging om teveel naar binnen te wijzen. De handleiding stelt voor om de uitzetters aan de onderkant van de spatbordrand te monteren:

Uit "Burton_bouwhandleiding_2020.pdf".

Zelf vind ik dit minder fraai omdat je de bevestiging dan aan de zijkant kunt zien. Tijd voor een nieuw beugeltje 😀. Eentje voor aan de binnenkant van het spatbord.

Beugeltje voor spatborduitzetter.

Omdat de schuine binnenkant van het spatbord weinig vlakke ruimte geeft voor een ringetje en moertje heb ik ervoor gekozen om draad te tappen.

Het beugeltje wordt met twee verzonken boutjes bevestigd aan de rand van het spatbord. Nog extra ondersteund met een klodder Sikaflex (daar istie weer Peter).

Zicht op onderzijde spatbordrand.

De uitzetter is nog ietsje ingekort voor de juiste stand van het spatbord. Ik moet nog even een foto maken van het resultaat. Wordt vervolgd...

Klem voor de bougiekabels

Ik kon het toch niet laten om alvast een klem te ontwerpen voor de bougiekabels. Die kabels lopen vanuit de bougie tussen het polyester van het neusstuk en de warmtewisselaar door, via de koplampbeugel naar de bobine. Ze zitten nu nog met een klittenband-kabelbinder aan de koplampsteun bevestigd, maar daar ben ik eigenlijk geen voorstander van. Liever wil ik ze met een klem aan de beugel bevestigen. Zo'n klem ontwerpen en maken stelt niet zoveel meer voor met de 3D-printers van tegenwoordig. Voor het ontwerpen van eenvoudige beugeltjes en klemmen gebruik ik altijd Tinkercad. De koplampbeugel heeft een diameter van 22 mm, de bougiekabel 8 mm.

De klem in Tinkercad.

De klem wordt geprint in PETG. Mijn huidige favoriete filament voor onderdelen aan de Burton. Na het printen en verwijderen van steunmateriaal zijn de diverse gaten nog even netjes opgeboord met de kolomboormachine. De klem wordt gesloten met twee inbusboutjes.

De klem in levende lijve.

Eerste klem in functie.

Morgen maar een paar klemmen extra printen, want dit werkt prima zo.

De koplampbeugel - Deel 2

In het vorige bericht stond al dat de koplampbeugel een multifunctioneel beugeltje is. Zo zit hier o.a. de motorkapstang aan bevestigd. Hiervoor moet nog een rubbertje geplaatst worden. Het originele rubber van de Eend is nog in prima conditie.

Het rubbertje.

De koplampbeugel is natuurlijk - zoals de naam al doet vermoeden - primair bedoeld om de koplampen te bevestigen. De handleiding schrijft dat de elektrische bekabeling vanuit de koplamp door een gat in het onderliggende polyester gevoerd moet worden. Maar dat vind ik minder fraai. Ik kies er liever voor om - net als een aantal Burton-bouwer vóór mij - de kabels door de koplampbeugel te laten lopen. Hiervoor wordt een viertal gaten in de beugel geboord.

Eerst met een dun boortje voorboren...

...en dan het gat uitboren.

Aan de binnenzijde heb ik het gat dichtbij de bevestigingsflens geboord. Hier komen de kabels dan weer uit de beugel. De gaten zijn 10 mm groot en nog met de Dremel ontdaan van bramen en scherpe randen.

Twee van de vier gaten.

Als derde wordt de bobine meestal ook aan de koplampbeugel bevestigd. Aan de rechterkant is hier ruimte voor. Wel een mooie verwijzing naar de originele Eend: ook daar zat de bobine bevestigd aan de koplampbeugel. Over bobine gesproken, de huidige 'originele' bobines - je weet wel, die zwarte gevuld met olie - hebben geen beste reputatie. Er zijn inmiddels prima alternatieven op de markt. Veelal komen ze uit de after market motor-scene. Ik heb gekozen voor de variant van Dynatek. O.a. te verkrijgen bij Le-Patron. De beugels die erbij geleverd worden zijn niet zo geschikt voor de Burton-koplampbeugel omdat ze uitgaan van een grotere buisdiameter.

Die gaan het niet worden.

Dus ga ik zelf weer iets knutselen. Hoort er beetje bij als je een kitcar aan het bouwen bent ;-). Het wordt in ieder geval een oplossing met M6-boutjes, -ringen, ronde koppelmoeren en nog wat extra gaten in de beugel.

De onderdelen.

De gaten zijn aan de bovenkant van de beugel 10 mm en aan de onderkant 6 mm. De koppelmoeren worden in het bovenste gat getikt.

De koppelmoeren in het gat...

...en gefixeerd via de onderkant.

Zo ontstaat er mooie constructie om de bobine te bevestigen op voldoende afstand van de beugel zelf:

En zo ziet dat er onder de motorkap uit:

Misschien ontwerp ik nog een klemmetje om de bougiekabels aan de koplampbeugel te bevestigen. Iets voor later...